Neurogene incontinentie: oorzaken, symptomen en mogelijke behandelingen

Urine-incontinentie verwijst naar het onvrijwillig verliezen van urine buiten de normale urinatiemomenten. Dit kan zowel overdag als ’s nachts gebeuren. Hoewel het vaak een gevolg is van fysieke veranderingen, is neurogene incontinentie het resultaat van problemen met het zenuwstelsel. Deze vorm van incontinentie komt vooral voor bij mannen en wordt vaak niet veroorzaakt door fysieke inspanning, maar treedt op in rust.

Wat gebeurt er bij neurogene incontinentie?

Om normaal te kunnen urineren is er een goede samenwerking nodig tussen de blaas, sluitspieren en het zenuwstelsel. Wanneer een letsel, aandoening of afwijking het centrale of perifere zenuwstelsel aantast, kan dit leiden tot neurogene blaasproblemen. De controle over de blaas raakt verstoord, wat leidt tot onwillekeurige urinelozingen of juist een verminderde aandrang om te plassen.

Bij een ernstige beschadiging van het ruggenmerg kan de blaas slap worden, waardoor ze zich niet meer kan samentrekken of volledig legen. In andere gevallen kan de blaas juist overactief worden (spastische blaas), wat resulteert in ongecontroleerde en plotselinge urinelozingen. Ziekten zoals multiple sclerose, een beroerte of een hoofdtrauma kunnen leiden tot een zogenoemde “niet-geïnhibeerde blaas”. Ook diabetes of aandoeningen van de perifere zenuwen kunnen het plassen bemoeilijken.

Hoe wordt neurogene incontinentie vastgesteld?

Een bezoek aan de uroloog is essentieel voor een correcte diagnose. De arts voert een volledig onderzoek uit van het urinewegsysteem om te bepalen wat de oorzaak van de klachten is. Typische onderzoeken zijn onder meer:

• Een echografie van de nieren en blaas,
• Een bloedonderzoek (ionogram),
• Een cystoscopie of urodynamisch onderzoek,
• Een retrograde cystografie om de blaasfunctie in beeld te brengen.

Op basis van deze resultaten wordt een behandelplan opgesteld dat aangepast is aan de specifieke situatie van de patiënt.

Wat zijn de behandelopties bij neurogene incontinentie?

Afhankelijk van het type blaasstoornis en de ernst van de symptomen kunnen verschillende behandelingen worden voorgesteld:

• Medicatie die helpt om de blaas te ontspannen of net te stimuleren bij verminderde spieractiviteit,
• Therapieën gericht op het verbeteren van de coördinatie tussen blaas en sluitspieren,
• Chirurgische ingrepen bij ernstige vormen van neurogene incontinentie, zoals blaasvergroting of implantatie van een kunstmatige sluitspier.

De keuze voor medicatie of operatie wordt altijd gemaakt op basis van de oorzaak van de klachten en het functioneren van de blaas.

Welke hulpmiddelen kunnen ondersteuning bieden?

Naast medische behandelingen kunnen anatomische incontinentieproducten helpen om het dagelijks leven comfortabeler te maken. Deze discrete en goed absorberende producten zijn ontworpen voor zowel mannen als vrouwen en bieden bescherming tegen kleine en grote urineverliezen. Ze zijn makkelijk in gebruik en bieden een gevoel van veiligheid, zowel overdag als 's nachts.