Urineverlies bij mannen en vrouwen: veelgestelde vragen uitgelegd

Wat is urine-incontinentie precies?

Urine-incontinentie verwijst naar het ongewild verliezen van urine. Dat kan af en toe gebeuren, bijvoorbeeld bij het lachen of niezen, of het kan een terugkerend probleem worden dat invloed heeft op het dagelijks leven. Het is belangrijk om het verschil te begrijpen tussen incidenteel urineverlies en een medisch erkende vorm van incontinentie.

Incontinentie komt zowel bij vrouwen als bij mannen voor en op elke leeftijd. De prevalentie - of het voorkomen - verschilt echter wel naargelang het geslacht en de levensfase.

Voorkomen van urine-incontinentie bij vrouwen volgens leeftijd

Hoe vaak komt het voor bij vrouwen?

Volgens internationale onderzoeken varieert het percentage vrouwen dat met incontinentie te maken krijgt sterk per leeftijd:

• 12% van de vrouwen tussen 20 en 29 jaar,
• 25% tussen 60 en 69 jaar,
• en tot 32% bij vrouwen ouder dan 80 jaar.

Bij jongere vrouwen komt vooral stressincontinentie voor - dat is urineverlies bij fysieke inspanning. Naarmate de leeftijd stijgt, worden aandrangincontinentie en gemengde vormen (een combinatie van beide) steeds vaker vastgesteld.

En bij mannen?

Hoewel er minder studies zijn over mannen, blijkt dat incontinentie ook hen treft. Bij overactieve blaas - wat leidt tot plotselinge aandrang - ligt de prevalentie tussen 12 en 16% bij mannen vanaf 18 jaar, met toenemende cijfers bij het ouder worden.

Stressincontinentie bij mannen is vaak het gevolg van een prostaatoperatie, zoals na een behandeling voor prostaatkanker. Jaarlijks worden in België duizenden mannen geopereerd aan de prostaat. Naar schatting heeft een kwart van hen zes maanden na de ingreep nog altijd last van urineverlies, en bij 3 tot 5% blijft het probleem langdurig bestaan.

Een probleem van alle leeftijden

Urine-incontinentie is niet uitsluitend iets voor ouderen. Ook jonge volwassenen, vrouwen na de bevalling, of mensen die een chirurgische ingreep ondergingen, kunnen ermee geconfronteerd worden. Zelfs een stressvolle levensstijl, bepaalde medicatie of een medische aandoening kan de oorzaak zijn.

Belangrijk is dat je bij terugkerend urineverlies niet blijft rondlopen met schaamte of twijfel. Een gesprek met een arts kan helpen om de oorzaak te begrijpen en een oplossing te vinden. Er bestaan vandaag veel doeltreffende behandelingen die het comfort en zelfvertrouwen kunnen herstellen.